Banorët e Nidwaldenit zotërojnë mesatarisht 1.5 milionë franga

by admin
Spread the love

Në Zvicër, super të pasurit po përqendrohen gjithnjë e më shumë tek vetvetja. Sipas një studiuesi të prosperitetit, shpërndarja në këtë vend është e krahasueshme me vende si Brazili, Meksika dhe Rusia

Opinionet ndryshojnë për këtë pyetje: Sa mirë po ecën Zvicra dhe banorët e saj? Këshilli Federal zviceran tani po ofron materiale shtesë për këtë diskutim.

Një analizë e “shpërndarjes së pasurisë në Zvicër”, e cila u publikua në heshtje dhe në fshehtësi nga qeveria shtetërore në mes të dhjetorit, del në përfundimin e mëposhtëm: Në periudhën 2005-2018, pjesa e pasurisë e 1 përqindëshit më të pasur të zviceranët u rritën nga 38 në 44 për qind.

Sipas Marius Brülhart (55), profesor i ekonomisë në Universitetin e Lozanës, pasuria në Zvicër shpërndahet jashtëzakonisht në mënyrë të pabarabartë në krahasim me vendet e tjera të Europës Perëndimore. “As në SHBA nuk është aq i madh përqendrimi i pasurisë së 1 përqindëshit më të pasur sa në këtë vend”, thotë njeriu që ka shumë vite që studion shpërndarjen e pasurisë. Përqendrimi i aseteve të disponueshme në Zvicër – d.m.th. pa mjete të fondit pensional – është më i krahasueshëm me vende të tilla si Brazili, Meksika ose Rusia.

Sipas Brülhart, ka shumë arsye pse pjesa e pasurisë së super të pasurve është rritur dukshëm që nga viti 2005. “Një arsye mund të jenë normat e ulëta të interesit. Këto ishin më pak problem për super të pasurit sesa për klasën e mesme, sepse pasuria e tyre përbëhet kryesisht nga aksionet dhe pasuritë e paluajtshme, çmimet e të cilave janë rritur ndjeshëm”.

Fakti që taksa e trashëgimisë për pasardhësit e drejtpërdrejtë është hequr në shumë kantone në dekadat e fundit mund të luajë gjithashtu një rol.

Brülhart: “Çdo frang i dytë e pasurisë vjen nga një trashëgimi”. Në vitin 1990, një taksë trashëgimie prej 4.3 centësh duhej për çdo frang të trashëguar. Nga ana tjetër sot shtetit i ka shkuar vetëm 1.6 centë për çdo frang të trashëguar. “Dinastitë familjare shumë të pasura përfituan më së shumti nga kjo”.

Megjithatë, triumfi i super të pasurve nuk është i njëjtë në të gjithë Zvicrën. “Zhvillimet ndryshonin shumë në kantone”, thotë raporti i Këshillit Federal zviceran, i cili u hartua nga Administrata Federale e Taksave dhe Zyra Federale e Statistikave (BFS). Pabarazia e pasurisë është veçanërisht e theksuar në kantonet e Zvicrës Qendrore.

 

Pasuria mesatare neto për person të tatueshëm tregon se sa të mëdha janë diferencat kantonale tani. Në kantonet Jura, Fribourg, Solothurn dhe Neuchâtel, kjo shifër ishte më pak se 200 000 franga në vitin 2019. Në tre kantonet qendrore të Zvicrës, nga ana tjetër, pasuria mesatare neto për tatimpagues në të njëjtin vit ishte më shumë se një milion franga: në Zug, qytetarët zotërojnë mesatarisht 1.1 milion franga, në Schwyz 1.3 milion franga dhe në Nidwalden pothuajse 1.5 milion milion franga.

Në vitin 2005, boshllëqet ishin edhe më të vogla. Në atë kohë, pasuria mesatare neto në Jura, Freiburg, Solothurn dhe Neuchâtel ishte midis 112 000 dhe 155 000 franga, në Schwyz, Zug dhe Nidwalden midis 471 000 dhe 729 000 franga. Për Brülhart është e qartë se konkurrenca tatimore mes kantoneve ka përfituar edhe të pasurit. Por kjo nuk është pika qendrore për studiuesin e prosperitetit: “Nga pikëpamja e popullsisë zvicerane, pyetja vendimtare është nëse kjo konkurrencë ndihmon për të tërhequr të pasurit nga jashtë – apo nëse kantonet po vjedhin taksapagues të mirë nga njëri-tjetri”.

Brülhart dhe ekipi i tij hetuan këtë aspekt për kantonin e Lucernit. Rezultati: Lëvizësit ndërkombëtarë kontribuan rreth një të gjashtën në rritjen e pjesës më të madhe të pasurisë prej 1 për qind pasi taksa mbi pasurinë u përgjysmua.

Në ndryshim nga pasuria, të ardhurat janë relativisht të shpërndara mirë. Në raportin e Këshillit Federal për prosperitetin thuhet: “Pabarazia e të ardhurave në Zvicër ishte nën mesataren europiane”. Një kontribut të rëndësishëm për këtë ka dhënë “Rishpërndarja në formën e transfertave shtetërore ose të rregulluara nga shteti”.Në këtë drejtim, Brülhart gjen zhvillimin e të ardhurave mesatare të disponueshme të ekuivalizuara me interes të veçantë – pra të ardhurat në raport me numrin e njerëzve në një familje. “Kjo është rritur në mënyrë të vazhdueshme në familjet që punojnë që nga viti 2005. Kjo është inkurajuese dhe bie ndesh me tezën se prosperiteti për frymë në Zvicër ka stagnuar vitet e fundit”.

Kjo e kthen Brülhart-in në debatin e prosperitetit, në të cilin jo më pak avantazhet dhe disavantazhet e imigracionit debatohen ashpër. Në lidhje me këtë polemikë, kritikët duan të vënë në dukje se produkti i brendshëm bruto (PBB) për frymë është rritur më pak në vitet e fundit sesa në vendet e tjera. Për këtë arsye, gjendja e qytetarëve individual është zhvilluar në mënyrë më pak të favorshme. Raporti i ri i Këshillit Federal tani tregon se kjo është vetëm një pjesë e së vërtetës.

You may also like